نویسندگان

دانشگاه خوراسگان

چکیده

چکیده
هدف این مطالعه بررسی میزان شیوع اضطراب امتحان و تأثیر مقابله درمانگری بر
کاهش اضطراب امتحان و افزایش عملکرد تحصیلی دانش آموزان دختر سال سوم
دبیرستانهای شهرستان سقز بود. به این منظور به شیوه تصادفی 20 درصد ( 160 نفر) از
دانش آموزان دختر سوم دبیرستان انتخاب شدند. از طریق آزمون اضطراب امتحان
اسپیلبرگر و مصاحبه بالینی، 41 نفر از آنان مضطرب شدید شناخته شدند. 40 دانش آموز به
طور تصادفی در گروههای آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش ( 20 نفر) به
مدت ده جلسه یک و نیم ساعته، مقابله درمانگری را تجربه کردند و در نهایت هر دو
گروه مجدداً به آزمون اضطراب امتحان اسپیلبرگر پاسخ دادند. داده های پژوهش به
مستقل و تحلیل کواریانس، تجزیه و تحلیل t ، کمک آزمونهای درصد فراوانی
گردیدند. یافته ها نشان داد که میزان شیوع اضطراب امتحان در بین دانش آموزان دختر
25 است، نتایج تحلیل آزمون تی بر تفاضل نمرات / سال سوم تجربی شهرستان سقز 62
پیش و پس آزمون و تحلیل کواریانس نشان داد بین گروه آزمایش و گواه در میزان
کاهش اضطراب امتحان تفاوت معناداری وجود دارد. بین اضطراب امتحان و پیشرفت
بر تفاضل پیش آزمون و t تحصیلی همبستگی منفی برقرار بود، همچنین نتایج آزمون
پس آزمون پیشرفت تحصیلی تفاوت معناداری را بین گروه آزمایش و گروه گواه
نشان داد.

کلیدواژه‌ها